aromatyczny


aromatyczny
aromatyczny {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_7}}'przyjemnie pachnący, wydzielający miłą woń, pełen aromatu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Aromatyczne ciasto. Aromatyczne zioła. <łac. z gr.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • aromatyczny — aromatycznyniejszy «pełen aromatu, wydzielający przyjemny zapach; pachnący, wonny» Aromatyczny napój. Aromatyczne powietrze. ∆ bot. Rośliny aromatyczne «rośliny (np. róża, mięta, tymianek) dostarczające olejków eterycznych mających duże… …   Słownik języka polskiego

  • acetofenon — m IV, D. u, Ms. acetofenonnie, blm chem. «najprostszy keton alifatyczno aromatyczny; bezbarwne płatki o zapachu siana; stosowany w przemyśle perfumeryjnym i jako rozpuszczalnik estrów celulozy i żywic» ‹łac. + gr.› …   Słownik języka polskiego

  • antracen — m IV, D. u, Ms. antracennie, blm chem. «węglowodór aromatyczny otrzymywany ze smoły węglowej, bezbarwne krystaliczne blaszki; używany jako surowiec do produkcji barwników» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • aromatycznie — aromatycznieej przysłów. od aromatyczny …   Słownik języka polskiego

  • balsam — m IV, D. u, Ms. balsammie; lm M. y 1. «mieszanina związków organicznych wytwarzana przez niektóre rośliny, najczęściej drzewa tropikalne, wydzielana w wypadku uszkodzenia tkanki rośliny, odznaczająca się aromatycznym zapachem, rozpuszczalna w… …   Słownik języka polskiego

  • balsamiczny — «przesycony balsamem; przyjemnie pachnący, aromatyczny» Balsamiczny zapach. Balsamiczne powietrze …   Słownik języka polskiego

  • benzen — m IV, D. u, Ms. benzennie, blm chem. «najprostszy ciekły węglowodór aromatyczny, ważny surowiec w przemyśle chemicznym i farmaceutycznym, stosowany również jako składnik mieszanek napędowych do silników spalinowych» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • benzoesowy — ∆ chem. Kwas benzoesowy «najprostszy aromatyczny kwas karboksylowy mający postać białych kryształków, występujący w przyrodzie w wielu żywicach; używany do syntezy barwników, do otrzymywania fenolu i kwasu tereftalowego i jako środek… …   Słownik języka polskiego

  • bergamota — ż IV, CMs. bergamotaocie; lm D. bergamotaot 1. bot. «drzewo należące do odmiany grusz o owocach kulistych, lekko spłaszczonych, używanych głównie na przetwory; w lm odmiana tych drzew» 2. «owoc tego drzewa» Kompot z bergamot. Smażyć bergamoty do… …   Słownik języka polskiego

  • bergamotowy — przym. od bergamota (tylko w zn. 3) ∆ chem. Olejek bergamotowy «olejek aromatyczny otrzymywany ze skórek owoców bergamoty, stosowany w przemyśle perfumeryjnym i do wyrobu likierów» …   Słownik języka polskiego